dinsdag 1 juni 2010

Ding 18 Library thing



Ik ben niet iemand die systematisch haar zaken bijhoudt. Natuurlijk zou dit in sommige gevallen wel nuttig zijn, maar het past nu eenmaal niet bij mijn karakter. Het lijkt me heerlijk om een lijst van boeken te hebben die ik ooit gelezen heb, maar het komt er nooit van!

Ik kende Dizzie.nl wel en heb volgens mij een account (jawel). Library thing kende ik niet en vanavond vond ik het wel tijd om mijzelf ook bekend te maken aan deze website! Ik ben een overzicht begonnen met boeken waarbij mijn achternaam in de titel centraal staat. Dit hield ik al (min of meer) bij in een excelbestand, maar library thing is veel leuker (met al die voorkantjes erbij). Kijk naar mijn overzicht en stimuleer mij om hiermee verder te gaan.

Google maps. Basisscholen in de gemeente Oldebroek


Basisscholen gemeente Oldebroek weergeven op een grotere kaart

Ik heb een begin gemaakt met een kaart waarop alle basisscholen uit ons werkgebied staan. Dit zijn de basisscholen uit de gemeente Oldebroek.
Als je op de link onder de kaart klikt, vind je vervolgens alle gegevens van de scholen (adres, telefoonnummer etc.). Graag hoor ik van jullie of dit een handig idee is... dan ga ik een kaart maken voor alle basisscholen uit ons werkgebied.

zondag 30 mei 2010

Ding 17.... pfff

Inmiddels heeft Netvibes mijn internetleven echt overzichtelijk gemaakt. Heerlijk middel vind ik dat. Vanmiddag voor mijn moeder (jawel) haar een eigen netvibes pagina aangemaakt. Ben benieuwd of ze 'm gaat gebruiken.

Op naar ding 17. Uitgangspunt: het moet nuttig zijn voor 't werk!
Ik dacht dat ding 17 nog meer overzicht zou brengen... maar nee hoor CHAOS.

Verschillende dingen bekeken... i-phone en e-books voor kinderen (touchoo). Leuk, maar niet te gebruiken voor mijn werk. To-do-lists: echt iets voor mij! Vanaf nu komt het helemaal goed (is dan mijn gedachte). Heel naief meld ik me gelijk aan bij "Remember the milk" (geniale naam voor een website). Terwijl ik mijn lijstjes wil maken, denk ik: dit 'doe' ik al met outlook. Hoef ik geen nieuwe website voor te gebruiken. Niet mee verdergaan dus.

Mindmapping lijkt me ook heel nuttig om te gebruiken voor het werk, maar ik merk dat het te laat is om hier nog echt serieus aan te beginnen. Ik houd het in mijn achterhoofd, terwijl ik me alweer voor een site heb aangemeld.

Uiteindelijke conclusie: na al die aanmeldingen op het internet voel ik me (dank zij 23dingen) een publieke vrouw!

Voorlopig heb ik mijn gedachten nog niet kunnen ordenen (de vraag is of dit ooit gaat gebeuren). Ik voel mij getroost door de woorden van Loesje (met dank aan Jantine...: Loesje is altijd leuk!).

Ding 16 Zinneke Parade (laatste keer)

Eindelijk staat er een goed filmpje op you tube! Ik hoop dat de 'bak herrie' (zijnde het brolofonisch orkest) nu duidelijk wordt... overigens de exacte betekenis van het woord heb ik op het internet niet kunnen vinden. Morgen maar eens ouderwets de papieren versie van de Van Dale openslaan, hopelijk kan ik het dan met jullie delen!

Nog even ding 15

Nog even terug naar ding 15. Voor het werk komt er een kaart met daarop alle basisscholen uit ons werkgebied. MAAR ik heb de kaart met al m'n vakantieplekken in Frankrijk klaar:


Vakanties in Frankrijk weergeven op een grotere kaart

vrijdag 28 mei 2010

Zinneke Parade

Moest je vroeger in spanning afwachten of de foto's van de vakantie gelukt waren. Nu kom je thuis, je belt gezellig even met je moeder en vraagt of ze langskomt voor koffie en om de foto's te bekijken.

Ook youtube biedt direct na de vakantie uitkomst. Bijvoorbeeld om uit te leggen wat de Zinneke Parade eigenlijk is! Heel simpel: op youtube staan al tientallen filmpjes van deze (voor ons) gedenkwaardige gebeurtenis.

Het is toch geweldig! Toch knaagt er iets en ik kan dat niet precies omschrijven. Weg is de romantiek van vroeger...? Ik vraag me af: word ik nu ook echt oud?

Voor iedereen die zich afvraagt wat in hemelsnaam die Zinneke Parade nu is hierbij een aantal van de foto's:


Tenslotte: de omschrijving in mijn vorige blog heb ik uiteraard schaamteloos gekopieerd van de site van de Zinneke Parade.

maandag 24 mei 2010

Weer thuis...

Heerlijk weekend gehad in Brussel! Ik zal er niet over uitweiden, maar een mooie stad met als kadootje de Zinneke Parade: Een bonte optocht in het centrum van de stad. Acteurs, dansers en andere creatieve Brusselaars zetten het Zinneke, symbool van de multiculturele zwier van hun stad, in de verf. Een brolofonisch orkest, reuzenmarionetten, djembé, online hiphop en een Ark van Noë,... Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er op dit tweejaarlijks evenement. Het thema van dit jaar is "Aan tafel". Erg leuk!

Zojuist even andere weblogs bekenen en er zijn wat ijverige collega's die belangrijke dingen te melden hadden. Ik moet nog even op gang komen en ga vanaf morgen weer beginnen.

Natuurlijk heb ik wel wat boeken gelezen en dat is altijd leuk om te vertellen!

Jim is het nieuwste boek van Judith Eiselin. Kiki is de hoofdpersoon, zij heeft één broer die alle aandacht opeist vanwege zijn probleemgedrag. Als Kiki een versnipperde ansichtkaart vindt in de prullenbak van haar oma, gaat ze op zoek naar de onbekende Jim. Het is een aangrijpend verhaal. Kiki vindt Jim niet, maar vindt wel haar broer.

Joke van Leeuwen heeft een prachtig boek geschreven. Toen mijn vader een struik werd is geen alledaags verhaal, zeker niet. De werkelijkheid van het leven wordt verteld in een verhaal vol met fantasie.

Het prentenboek van Daan Remmerts de Vries Monstermuis is een stoer verhaal over een gulzige monstermuis. Hij verslindt het ene na het andere hapje. Uiteindelijk is er een dapper jongetje dat het er niet bij laat zitten! Grappig verhaal, maar ik vind de tekeningen soms wat aggressief overkomen. Niet dat het allemaal even lief moet zijn, maar het had ook stoer kunnen zijn (zoals het verhaal ook is).

Tenslotte heb ik (onderweg van Brussel naar huis) nog een boek uitgelezen Het reuzenradmysterie vindt plaats in Londen. De London Eye is de plek waar Salim in het niets verdwijnt. Een spannende zoektocht volgt. Je wilt echt weten hoe dit boek afloopt en dat is heel verrassend. Het verhaal wordt verteld door de autistische hoofdpersoon Ted. Zijn denkpatroon wordt heel knap beschreven! Een aanrader.